Sjónin er okkara týdningarmiklasti sansur. Heili 80 % av allari sansing er umvegis sjónina. Tí hevur góð sjón alstóran týdning fyri, at vit klára okkum væl í gerandisdegnum.

Endamálið við sjónvenjing er at menna teir førleikar, ið eru neyðugir fyri eina vælvirkandi sjón til tørvin hjá tí einstaka m.a. í sambandi við lesing, arbeiðið við skíggja, bilkoyring og ítrótt.

Eisini er endamálið at avmarka ella beina burtur teir ampar, som eru av eina ringari samsjón. Ein ring samsjón er, tá eygnavøddarnir ikki arbeiða saman við heilanum og kroppinum. Eyguni skulu megna fleiri førleikar í senn – tey skulu samskipa fokusering; rætta eyguni móti tí sama punktinum; og samstundis skulu tey gera myndina týðiliga.

Tá tú hevur fingið eina tíð hjá okkum, verður fyrst ein “screening” gjørd (t.e. ein neyv sjónkanning).

Verður staðfest, at tú kanst fáa gagn av sjónvenjing, fært tú møguleikan at fara heim at hugsa teg um. Síðan kanst tú venda aftur og fáa gjørt eina venjingarætlan málrættað til tín tørv.

Málið við venjingunum er at betra um tey visuellu evnini stig fyri stig. Sjónvenjing er samansett av venjing inni á klinikkini og heima. Umleið triðjuhvørja viku kemur tú inn á klinikkina, har ið vit gjøgnumganga tær venjingar, tú hevur vant við hús. Síðan fært tú nýggjar venjingar, sum tú so aftur venur heima – í uml. 20 minuttir hvønn dag. Vit eru øll ymisk, so júst hvussu leingi eitt slíkt venjingartíðarskeið varir, er treytað av, hvør sjóntrupulleikin er, men sjálvandi eisini av tínum egna innsatsi.

Sjónvenjing er ein breið samanseting av venjingum og rørslum, sum sameina spæl og innlæring, soleiðis at tað er bæði stuttligt og spennandi hjá tí, sum venur, men samstundis eisini passaliga avbjóðandi. Venjingarskráin verður lagað til einstaklingin, og sjálvar venjingarnar lagaðar eftir aldri og førleika.

Sjónin er knýtt at restini av kroppinum og okkara sansaskipan. Tí fevna venjingarnar eisini um ymiskar motorikk- og javnvágsvenjingar. Á hendan hátt lærir tann, sum venur, at fáa tamarhald á bæði kroppi og eygnarørslum samstundis.

Teir visuellu eginleikarnir verða vandir so mikið ofta, at teir at enda virka av sær sjálvum.

Mann kemur ikki sovandi til eina vælvirkandi samsjón. Heimavenjingarnar krevja, at mann er støðufastur og áhaldin. Venjingin krevur motivatión og góðan stuðul frá foreldrunum, um tað er eitt barn sum venur.

Tað besta við slíkari venjing, í mun til so nógvar aðrar kropsligar venjingar, er, at tá ið samsjónin fyrst er komin upp á pláss, er lítil kjansur fyri afturstigi, og tað vil tí sjáldan vera neyðugt at halda venjingina við líka. Um mann brúkar sjónina vanligt og fjølbroytt í gerandisdegnum, kann mann vænta, at úrslitið av venjingunum heldur sær.

Frá teimum, sum hava verið ígjøgnum sjónvenjing, síðan Samsjón byrjaði í 2016, frætta vit, at tey hava fingið betri áræði til lívið sum heild, umframt at tey hava fingið eina smidligari og effektivari sjón.